هفتم و دهم رمضان سالروز رحلت دو شخصيتي است كه در سخت ترين شرايط  بيشترين حمايت ها را از پيامبر گرامي اسلام كردند
حضرت ابوطالب و حضرت خديجه كبري سلام الله عليها كه هردو در يك سال پيامبر را ترك كردند و آن سال سال حزن و اندوه پيامبر شد
ام المومنين خديجه اولين زني كه مسلمان شد و به حمايت از محمد صلي الله عليه و آله پرداخت و تمام داراييش را در اختيار همسرش پيامبر خدا گذاشت تا در راه اسلام و مسلمانان صرف شود
 شدت علاقه پيامبربه خديجه به حدي بود كه هرگز او را فراموش نكرد و همواره بعد از رحلتش از او ياد مي كرد و اين موجب حسادت برخي از همسران آن حضرت مي شد
اما برخي مسلمانان با غفلت ازجايگاه و نقش اين بانوي بزرگوار به حمايت و تجليل از ديگرهمسران پيامبر كه زندگي جنجال بر انگيزي داشتند مي پردازند  بي آنكه نامي از اولين همسر و بزرگترين حامي آنحضرت ببرند .و اين شايد ظلمي در حق اين بانوي بزرگوار باشد.

حضرت ابوطالب نيز به جهت تمكن بر حمايت از برادر زاده اش ايمان خود را مخفي مي كرد به همين جهت عده اي تصور كردند كه او اسلام نياورد واز دنيا رفت در حاليكه جد وعموي پيامبر حتي قبل از بعثت موحد و بر دين ابراهيم خليل الله بودند و هرگز بت نپرستيدند و با آغاز رسالت نبوي ابوطالب جزو سابقين بود كه ايمان خود را آشكار نكرد و توانست با حفظ جايگاه خود بيشترين حمايت ها را از پيامبر خدا داشته باشد .
حاكميت بني اميه كه به دشمني با علي عليه السلام معروف هستند وفضايي كه بعد از شهادت امير المومنين در جامعه حاكم شد موجب شد كه عده اي منكر ايمان ابوطالب شوند در حاليكه امام باقر عليه السلام فرمود اگر ايمان ابوطالب در كفه اي نهاده شود و ايمان اين گروه(كه منكر ايمان ابوطالب هستند)در كفه ديگر گذاشته شود ايمان ابوطالب سنگينتر خواهد بود.